.png)
Spechten excursie: mibo mania, 5 van de 5 gehoord 4 van de vijf gezien en een onverwachts bezoek van onze huisvogel!
- michiel wes
- 28 feb
- 3 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 1 mrt
Je hebt soms van die verhalen die je bijna niet kunt geloven. Tijdens al onze excursies rondom Deventer hebben we tot nu toe de zeearend gezien. Normaal is de kans klein dat je een zeearend vanuit het bos gaat zien. Toen iemand hier een grap over maakte zei ik voor de gein: "Ik heb hem voor jullie besteld aan het begin van de excursie, anders wordt het lastig vandaag met die zeearend". Drie minuten later en klokslag half 9 wil ik beginnen om iedereen welkom te heten. Ineens vliegt een silouhet laag over de bomen heen... Ja hoor, de zeearend! Hij maakt super laag een rondje en vliegt daarna richting de IJssel, ongelooflijk!
Na dit moment van verwondering gingen we vol goede moed op zoek naar de soorten waar het vandaag om draaide: spechten!
Al snel lieten de eerste spechten zich horen.
Op een stuk waar wat minder begroeiing was konden we de eerste mibo (vogelaars jargon voor middelste bonte specht) in de scope zetten.
De mibo liet zich prachtig bekijken en liet met zijn trillende vleugels zelfs even baltsgedrag zien.
Het duurde niet lang totdat we ook een grote bonte specht in beeld hadden. Hierdoor konden we mooi het verschil laten zien.
Uiteindelijk hebben we beide soorten uitgebreid kunnen bekijken. Hierna was het tijd om op zoek te gaan naar de doelsoort van de meeste deelnemers: de zwarte specht.
Tijdens onze zoektocht zagen we naast op elke hoek een mibo ook nog veel andere soorten.
Grote lijsters, glanskop, sperwer, torenvalk, staartmezen en een appelvink die er prachtig voor ging zitten om zichzelf te showen.
Na een tip van Jan Brouwer besloten we een laan af te lopen waar de zwarte specht zich regelmatig laat zien. Hier hadden we geluk. Een zwarte specht landde vlakbij ons in de boom en bleef een lange tijd zitten waardoor we hem prachtig in de scope konden zetten.
Ook vonden we een nieuw uitgehakt spechten hol dat overduidelijk van de zwarte specht was, gezien de grote en de ovale vorm
Ondertussen was er één soort die we continu hoorden, maar die we niet zagen. De groene specht. Telkens hoorde je zijn lachende roep weer ergens anders in het bos, maar hij liet zich niet zien. Hoe langer het duurde, hoe meer het voelde alsof we werden uitgelachen. In onze zoektocht vloog er een kleine bonte specht over die door een deel van de groep werd gezien.
We zagen een vuurgoudhaantje dat mooi vrij kwam te zitten. Na een bak koffie begon het even iets te regenen en moesten we even schuilen onder een boom, hier zaten naast staartmezen en een vuurgoudhaan ook een normaal goudhaantje.
Omdat we de groene specht al een tijdje niet gehoord hadden en omdat hij ook regelmatig op Keizersrande te zien is, besloten we op het einde van de excursie om nog even de weg over te steken naar Keizersrande.
Opmerkingen