Op zoek naar de zeearend familie edite 09-05-2026

Afgelopen zaterdag gingen Daanjan en ik op stap met een superleuke groep enthousiaste vogelliefhebbers. Omdat het een familie-editie was, waren er voor het eerst naast de volwassenen ook drie jonge, enthousiaste vogelaars mee. Naast vogelaars waren het ook topfotografen in wording.

In het vorige excursieverslag dat ik schreef, zei ik dat de zeearend de titel ‘Op zoek naar de zeearend’ iets te letterlijk nam, omdat we soms lang moesten zoeken. Dit was vandaag totaal anders: nog voordat we begonnen waren, vloog de zeearend superlaag over de buffelboerderij, waardoor bijna iedereen hem kort, maar prachtig kon zien.

Toen we allemaal compleet waren, was het tijd om op pad te gaan. Rondom de plas zijn altijd enorm veel vogels te zien. We waren nog maar net beneden aan de trap en er vloog al een prachtige wespendief over! Voor mijzelf was het ook pas de eerste van dit jaar!

Doordat ik de telescoop laag had staan en de mobiel in de digiscoophouder op mijn telescoop had gemonteerd, konden Tigo, Lasse en Meindert prachtig meekijken op het scherm. Na een tijdje stelde Tigo voorzichtig de vraag of hij het ook eens mocht proberen. Ik richtte mijn telescoop op een bergeend die in een boom was geland, en in de uren daarna kon ik achteroverleunen.

Mijn foto’s voor dit verslag werden gemaakt door drie jonge topnatuurfotografen. Omdat we hadden afgesproken dat ik van iedereen een foto in het verslag zou zetten, volgen er in dit verslag nog de nodige drieluiken.

Terwijl ik met de jongens foto’s aan het maken ben van de bergeend, pikt Daanjan ineens een geoorde fuut uit op de plas (een soort die niet vaak voorkomt in dit gebied). Deze liet zich tijdens de excursie prachtig bekijken en fotograferen

Aan de plas waren ook verschillende soorten zwaluwen te zien. Huiszwaluwen, oeverzwaluwen, gierzwaluwen en boerenzwaluwen vlogen boven het water. We hoorden hem al sinds het begin van de excursie, maar nu zagen we hem ook: de koekoek vloog tijdens de excursie meerdere keren over en liet zich goed bekijken.

Het duurde niet lang voordat de eerste raaf overvloog. Nadat ik zei dat ik hem altijd een beetje knorrend vond klinken, werd hij door de heren omgedoopt tot het ‘vliegend varken’. Daar mochten we tijdens de excursie nog vaak om lachen, omdat de raven veelvuldig over ons heen vlogen.

Nadat we nog een paar visdieven zagen, was het tijd om richting het observatorium te gaan. In de haag langs het pad zongen veel vogels. Een fitis liet zich prachtig bekijken, overal zaten grasmussen, de tuinfluiter liet zich goed horen en de zwartkop zong zo af en toe.

Halverwege de route hadden we geluk: een putter ging prachtig vlak voor ons in een boom zitten. De drie jonge fotografen maakten hier dankbaar gebruik van.

Niet veel verder hadden ze opnieuw geluk, een gele kwikstaart ging er ook even goed voor zitten en opnieuw werden er veel foto's gemaakt.

We zagen ook nog een torenvalk, die zich prachtig biddend liet zien. Ondanks de goede aanwijzingen van mijn medefotografen kreeg ik hem lastig in de scope, waardoor het niet lukte om hem op de foto te krijgen.

Omdat het een stevige wandeling was, hadden we ervoor gezorgd dat er wat vers fruit en appel-/sinaasappelsap klaarstond bij het observatorium. Terwijl we in het zonnetje genoten van een bakje fruit, ging er een buizerd mooi op een paaltje zitten en was het volgende drieluik geboren.

We zagen ook nog een mooie groenpootruiter, een wulp en een tureluur.

Op de terugweg konden we mooi het verschil in geluid tussen een fitis en een tjiftjaf laten horen. Een van mijn persoonlijke hoogtepunten vond ik echter de lepelaars die laag over ons heen vlogen, waardoor de lepels aan hun snavels goed te zien waren.

Eenmaal weer aangekomen bij de plas werd er veel door de scope gekeken. Ganzen met jongen, een ekster, visdieven en de oeverloper kwamen goed in beeld.

Ook kwam deze kuifeend langs zwemmen. Deze was dichtbij en mooi genoeg voor een drieluik.

Gelukkig konden de mensen die de zeearend aan het begin hadden gemist, hem uiteindelijk nog aan de overkant in een boom zien zitten. Hieronder volgt voor Tigo nog een foto van de meerkoet, omdat hij dat ook gewoon een hele mooie vogel vindt.

Bij de afsluiting hoorde ik van zowel kinderen als volwassenen dat ze meer hadden gezien dan ze verwacht hadden (uiteindelijk 52 vogelsoorten). Daar doen we het voor! Volgend jaar gaan we zeker weer een nieuwe familie-excursie organiseren, want dit was supertof!